ഓർമ്മതൻ വേരുകൾ നശിച്ചാലും എന്റെ ജീവന്റെ സ്പന്ദനം നീ തന്നെ ഉള്ളിലൊരായിരം നീറി പുകഞ്ഞിട്ടും വാത്സല്യമല്ലാതെ വിളമ്പിയിട്ടില്ല കൂടെ ഒരായിരം സ്നേഹവും കരുതലും
ഇനിയും തുറക്കാത്ത പ്രണയത്തിൻ താളുകൾ താഴിട്ടുപൂട്ടുന്നു ഞാൻ ഇനിയെന്റെ ഓർമകൾ തിരയില്ല നിൻ മുഖം ഇനിയെന്റെ മൗനം പറയില്ല സ്നേഹം ഇനിയെന്റെ ഹൃദയത്തിൻ ജാലകപ്പിടികളിൽ കാത്തിരിക്കില്ല ഞാൻ -നിനക്ക് വേണ്ടി
ഈ അടച്ചിട്ട മുറിയിലും ഒരു പുതുവെളിച്ചം ഞാൻ കാണുന്നു ആ പുതുപുലരിക്കായ് ഓരോ പുൽനാമ്പും കൊതിക്കുന്നു കിനാവളളികൾ പൂവിട്ടുതുടങ്ങി നാളെയുടെ പ്രതീക്ഷയുമായ്- ഞാനും.....
ഈ കവിതയുടെ പേര് എന്താ
ReplyDelete