On the WAY through the THOUGHTS

നിലാവേ, നീയുള്ള രാത്രിയിൽ എന്നെ തലോടാൻ വരുന്ന ഈ- കാറ്റിനെ നീ അറിയുന്നുവോ  നിന്നിലേക്കു മാത്രമായ് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോൾ  ഈ കാറ്റെന്നെ ഇക്കിളിയാക്കുന്നു  നിന്നെ പാതിവഴിയിൽ മറയ്ക്കാനായ് - ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ ഘോഷ്ടികൾ കാണിക്കുന്നു  പിന്നീടെന്റെ കണ്ണുപൊത്തുന്നു.

ജീവൻ  ഒരു മാംസപിണ്ഡമായിരുന്ന എന്നിലേക്ക്  നീ വന്നു ചേരുമ്പോൾ, അറിഞ്ഞില്ല  നീ എന്റെ ജീവനാകുമെന്ന്, ഉൾത്തുടിപ്പാകുമെന്ന്  അവസാന ശ്വാസം വരെ നീ എന്നെ ചേർത്തുനിർത്തുമെന്നും. ഈ നിമിഷങ്ങളിൽ നീ എന്നിലോ, ഞാൻ - നിന്നിലോ ജീവിക്കുന്നെന്നറിയില്ല  പക്ഷേ ഒന്നറിയാം ഞാനും നീയും ഒന്നാണിന്ന്  നീയില്ലാതെ എനിക്കോ, ഞാനില്ലാതെ നിനക്കോ പൂർണതയില്ല.

ഒരു പൗർണമി ഒരുക്കി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു പിന്നെ എന്തിനീ കാർമേഘങ്ങളെ എന്നെ         അലങ്കരിക്കാൻ അയച്ചു അവ എന്നിൽ തീർത്തത് തീരാ മഴകളാണു അതിന്റെ ഓളങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്നെ                  തുഴയാൻ വിട്ടു പിന്നെയും നീ എന്നിലേക്കായ് നീന്തിത്തുടിച്ചു പക്ഷെ എനിക്ക് അസ്തമിക്കാൻ സമയമായി തോഴാ ഇനിയും കാത്തിരിക്കാം ഒരു പൗർണമി വരെ

ഓർമ്മതൻ വേരുകൾ നശിച്ചാലും എന്റെ ജീവന്റെ സ്പന്ദനം നീ തന്നെ ഉള്ളിലൊരായിരം നീറി പുകഞ്ഞിട്ടും വാത്സല്യമല്ലാതെ വിളമ്പിയിട്ടില്ല കൂടെ ഒരായിരം സ്നേഹവും കരുതലും

മറക്കാതിരിക്കാൻ ഓർമകൾ തന്നപ്പോൾ ഓർത്തില്ല  ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്ന് എന്നിലിന്നും ജീവിക്കുന്ന സൗഹൃദം തന്ന ഈ- സ്നേഹവും കരുതലും എന്നുമുണ്ടാകട്ടെ

ചില നിമിഷങ്ങൾ മതിയല്ലേ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയാൻ അറിയാതെ മനസ്സിൽ നിന്നൊഴുകിയ വാക്കിനുമപ്പുറത്തെ സ്നേഹത്തിൻ തുടിപ്പുകൾ കാണാതിരിക്കരുത് ചിലപ്പോൾ അതുമാത്രമാകാം നമ്മെ ചേർത്തു നിർത്തുന്നത്